Αφιέρωμα: Οι «16» που έκαναν την διαφορά στον 1ο όμιλο της Β΄ΕΠΣΑ

0
Η δεύτερη τη τάξει κατηγορία του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου της Αχαϊας προσέφερε συγκινήσεις και στους 3 ομίλους και το φίλαθλο κοινό «αγκάλιασε» με το παραπάνω το συγκεκριμένο πρωτάθλημα.

Τον τίτλο του πρωταθλητή και συνάμα την απευθείας άνοδο για την Α΄κατηγορία την απέσπασε το Λιμνοχώρι, που ήταν με διαφορά η πιο σταθερή ομάδα, που μετά από ένα χρόνο απουσίας επανήλθε στα «σαλόνια». Τα μπαράζ κρίθηκαν σε θρίλερ και ο Αχαιός Σαραβαλίου έδειξε πιο «δεμένος», καταλαμβάνοντας το 2ο εισιτήριο της ανόδου.

Πάμε να δούμε μέσα από τα «κιάλια» της Match τα σημεία αναφοράς και τους 16 πρωταγωνιστές του ομίλου της Δυτικής Αχαϊας, σε ένα εκτενές δισέλιδο.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΖΑΡΟΓΛΟΥ (Αχαιός Σαραβαλίου)

Ο Αχαιός Σαραβαλίου κατάφερε να επιβιώσει από την διαδικασία των πλέι-οφ ανόδου και χρωστάει πολλά στα τέρματα του πολύπειρου φορ Γιάννη Μπαζάρογλου.

Τα 32 γκολ του ήταν καθοριστικά στην τρέχουσα αγωνιστική περίοδο και οδήγησαν εκ του ασφαλούς τους «μπλε» στην Α΄κατηγορία, ύστερα από απουσία 5 χρόνων.

Παράλληλα ο «Μπάζα» σημείωσε την 2η διαδοχική άνοδο στην καριέρα του, αφού πέρυσι είχε ενεργή παρουσία στην υλοποίηση του στόχου με τον Τριταιϊκό. Παρότι περνούν τα χρόνια, η εμπειρία είναι χρήσιμο στοιχείο σε ερασιτεχνικό επίπεδο και ιδίως για ομάδες που θέλουν να κάνουν πρωταθλητισμό. Πιστή απόδειξη ήταν ο Μπαζάρογλου.

 

ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΚΗΣ (Λιμνοχώρι)

Οι «πράσινοι» του κάμπου έκοψαν πρώτοι το νήμα στον 1ο όμιλο και παρόλο το ταλέντο που υπήρχε στο δυναμικό, η εμπειρία έπαιξε και εδώ σπουδαίο ρόλο.

Από τον Ιανουάριο και μετά, ο Ρωμανός στερήθηκε τις υπηρεσίες του Κώστα Κουκή, που πείστηκε να συνεχίσει στο Λιμνοχώρι και στο τέλος της σεζόν αισθάνεται δικαιωμένος για την επιλογή του.

Ο Κουκής χαρακτηρίζεται για την εκτελεστική δεινότητα του και «κούμπωσε» άριστα στην ήδη καλοκουρδισμένη μηχανή του Ανδρέα Πετρόπουλου. Σημείωσε σημαντικά γκολ και έδωσε πολλά στην ομάδα με την πείρα και την ψυχραιμία στο παιχνίδι του.

 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ (Λιμνοχώρι)

Την πιο συμπαγή άμυνα διέθετε το Λιμνοχώρι με 23 γκολ παθητικό, με τα μετόπισθεν να είναι θέμα «χημείας» ανάμεσα σε τερματοφύλακα και αμυντική διάταξη.

Ο Χρήστος Γερασιμόπουλος ξεπέρασε το πρόβλημα που είχε στην μέση και τον ταλαιπώρησε και έσφιξε τα δόντια, με σκοπό να βοηθήσει την ομάδα του χωριού του, με τις ικανότητες του στο δεξί άκρο της οπισθοφυλακής.

Στο παρελθόν αγωνίστηκε σε ανώτερο επίπεδο με «γεμάτες» σεζόν και αυτό το στοιχείο τον ώθησε στο να προσφέρει σημαντικές λύσεις στο παιχνίδι των πρωταθλητών. Φυσικά μεστή κρίνεται και η πορεία των συμπαικτών του στην άμυνα, αφού συνεργάστηκαν με «κλειστά μάτια».

 

ΣΟΦΟΚΛΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ (Αχαιός Σαραβαλίου)

Το καλοκαίρι που μας πέρασε ήταν σημαντικό για το μέλλον του Αχαιού Σαραβαλίου. Με μότο την φράση «Τόπος στα νιάτα» και προτεραιότητα το να παίξει καλή μπάλα ο Σοφοκλής Παναγόπουλος αποτέλεσε τον «εκλεκτό» της διοίκησης για τον πάγκο.

Η ιστορική ομάδα του Σαραβαλίου είχε πολλά νέα πρόσωπα στο ρόστερ και κυρίως αθλητές, που δεν είχαν ιδιαίτερες παραστάσεις στα δύσκολα μονοπάτια της Β΄κατηγορίας και σε έναν όμιλο με δυνατές ομάδες και υψηλό ανταγωνισμό.

Ο «Σόφο» αποπειράθηκε να σμιλέψει ένα κράμα από ταλέντο και ολίγη από εμπειρία και με το που «έδεσε» το σύνολο, τα αποτελέσματα ήταν εμφανή, με αποκορύφωμα φυσικά την άνοδο.

 

ΘΟΔΩΡΟΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ (Αστέρας Μιντιλογλίου)

Σαν ποδοσφαιριστής αποτέλεσε έναν δεινό εκτελεστή. Από το πόστο του προπονητή πλέον και στα πρώτα του βήματα στο εν λόγω πόστο, ο Θόδωρος Λαμπρόπουλος τα πήγε εξίσου περίφημα και τα δείγματα γραφής είναι θετικά.

Ανέλαβε το δύσκολο εγχείρημα στις τάξεις του Αστέρα Μιντιλογλίου, μία ομάδα δηλαδή αμιγώς νεανική, αλλά το αποτέλεσμα στον αγωνιστικό χώρο, που είναι ο «καθρέφτης» κάθε ομάδας, ήταν εξαιρετικό.

Μία ομάδα με αρχή, μέση και τέλος, που είχε αστείρευτες δυνάμεις, απέδιδε θελκτικό ποδόσφαιρο και το «κερασάκι» στην τούρτα ήρθε με την απευθείας παραμονή και την αποφυγή των αγχωτικών πλέι-άουτ.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΟΓΙΩΡΓΑΣ (Σταροχώρι)

Είχε αποχωρήσει από την αγωνιστική δράση για αρκετά χρόνια, ελέω επαγγελματικών υποχρεώσεων και μιλάμε για έναν θηριώδη τερματοφύλακα, που είχε φτάσει μέχρι την Γ΄Εθνική, με περγαμηνές και άψογα σωματικά προσόντα.

Φέτος αποφάσισε να επιστρέψει στα γκολπόστ και το Σταροχώρι του έδωσε την ευκαιρία να φορέσει ξανά τα γάντια και να έρθει εκ νέου σε επαφή με το άθλημα που αγαπάει. Ο Κοντόγιωργας σε πολλά παιχνίδια έδειξε την κλάση του και ήταν εγγύηση στα δοκάρια της ομάδας του Σταμάτη Σαρρή, που έκανε μία εξαιρετική πορεία σε κανονική διάρκεια και πλέι-οφ. Αρκετές ομάδες τον «γλυκοκοιτάζουν» από ανώτερη κατηγορία και είναι λογικό.

 

ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΓΑΡΑΣ (Ίκαρος Πετρωτού)

Δεν απέφυγε τα πλέι-άουτ, αλλά η παραμονή ήρθε πανεύκολα για τον Ίκαρο Πετρωτού, που μαζί με τον Αστέρα Μιντιλογλίου ήταν «χάρμα ειδέσθαι» και αποτέλεσαν τις ευχάριστες εκπλήξεις του 1ου ομίλου.

Εκ των πρωταγωνιστών της ομάδας του Άγγελου Σταθόπουλου ήταν ο Πέτρος Ταγάρας, που αγωνίστηκε ως περιφερειακός επιθετικός ή σέντερ φορ, αλλά όπου και να χρησιμοποιήθηκε έδινε το 100% των ικανοτήτων του.

Σε 29 συμμετοχές στο πρωτάθλημα σημείωσε 17 γκολ και μιλάμε για αθλητή, ο οποίος είναι γεννημένος το 1999. Αν συνεχίσει σε ανάλογο ρυθμό και δουλέψει ακατάπαυστα και με υπομονή, μπορεί να κάνει το βήμα παραπάνω.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (Αστέρας Μιντιλογλίου)

Κατά γενική ομολογία ο Αστέρας Μιντιλογλίου ήταν από τις πιο συμπαθητικές ομάδες στον 1ο όμιλο, παίζοντας όμορφο ποδόσφαιρο με κατοχή και δημιουργία φάσεων.

Βέβαια όσο σημαντική είναι η επίθεση και η παραγωγή φάσεων, τόσο κομβικό είναι και το αμυντικό σκέλος. Έτσι στα μετόπισθεν και στα δεξιά της αμυντικής γραμμής, ο Γιώργος Κωστόπουλος πραγματοποίησε εξαιρετική σεζόν και έδωσε τα πάντα για την ομάδα του.

Έπαιξε και στα 26 παιχνίδια, σκοράροντας 2 φορές, ενώ σε 5 από αυτά τοποθετήθηκε στην θέση του αμυντικού χαφ και τα πήγε εξίσου καλά. Ακόμα ένα παιδί με μπόλικο ταλέντο και όρεξη για δουλειά, που οδεύει στα 19 χρόνια του.

 

ΜΠΑΜΠΗΣ ΒΕΡΡΑΣ (Ατρόμητος Λάππα)

Η «σημαία» του συλλόγου από την Δυτική Αχαΐα δεν κουνήθηκε ούτε φέτος από τον ιστό της. Ο Μπάμπης Βέρρας συνεχίζει να ηγείται στην γραμμή κρούσης των «βυσσινί» από την ένδοξη εποχή των Εθνικών κατηγοριών μέχρι και σήμερα.

Ο Βέρρας προσφέρει πολλά με την εμπειρία και τις ικανότητες του, αφού θεωρείται από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της Β΄κατηγορίας, έχοντας αγωνιστεί σε καλό επίπεδο στο πρόσφατο παρελθόν.

Και τη νέα σεζόν ο Ατρόμητος Λάππα θα κάνει την προσπάθεια του για την επιστροφή στην Α΄κατηγορία και εκτός συγκλονιστικού απροόπτου ο Μπάμπης θα δηλώσει εκ νέου το παρόν.

 

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ (Σταροχώρι)

Το Σταροχώρι έχει συγκροτήσει ένα βασικό κορμό τα τελευταία χρόνια και με «πινελιές» το εκάστοτε καλοκαίρι προσπαθεί να κάνει την υπέρβαση, με απώτερο σκοπό το καλό ποδόσφαιρο.

Ο Παντελής ήταν μεστός στην νευραλγική μεσαία γραμμή και παρότι διανύει το 22ο έτος της ηλικίας του ήταν σχεδόν αλάνθαστος στο παιχνίδι του στα περισσότερα παιχνίδια και από την θέση του αμυντικού μέσου.

Αγωνίστηκε σε 31 παιχνίδια μαζί με τα πλέι-οφ και στα 28 από αυτά ξεκίνησε ως βασικός, αφού ήταν άξιος εμπιστοσύνης στην θέση «6». Παράλληλα σκόραρε 4 φορές και έδειξε ότι όταν του δοθεί ευκαιρία μπορεί να γίνει και «εκτελεστής».

 

ΤΑΣΟΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ (Φαραϊκός)

Ο Θανάσης Κατσαντούλας ενίσχυσε την ομάδα του εκεί που «πονούσε» και στην μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου έγινε το deal με τον Τάσο Αλεξόπουλο, που αποχωρίστηκε τον Λέοντα Αλισσού, αλλά όχι και τον 1ο όμιλο.

Σκόραρε με μεγάλη συχνότητα και στις τάξεις των «λιονταριών» και στο δεύτερο μισό του πρωταθλήματος με την ομάδα από το Φαραί, αλλά η προσφορά του δεν ήταν αρκετή, ούτως ώστε να υλοποιηθεί ο στόχος της ανόδου.

Βέβαια η πορεία του Φαραϊκού ήταν κάτι παραπάνω από θετική και ο Αλεξόπουλος πιστοποίησε και φέτος το «στενό δέσιμο» με τα αντίπαλα δίχτυα, όντας αξιόπιστος επιθετικός για τα δεδομένα της κατηγορίας.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΒΡΑΜΗΣ (Καμίνια)

Τα Καμίνια μπορεί να εξασφάλισαν την παραμονή δια μέσου πλέι-άουτ, αλλά με τις δυνατότητες που είχαν μπορούσαν ακόμα και τα πλέι-οφ, δείγμα πόσο λεπτές ήταν οι ισορροπίες στον 1ο όμιλο.

Ο Γιώργος Αβράμης είχε διπλό ρόλο φέτος, αφού βοήθησε όχι μόνο αγωνιστικά, αλλά και ως προπονητής. Για τους «μικρούς» της ομάδας ήταν παράδειγμα, αφού δεν μιλάμε μόνο για ικανό ποδοσφαιριστή, αλλά κυρίως για ένα παιδί με αδαμάντινο χαρακτήρα.

Η φετινή προσπάθεια των Καμινίων άφησε «γλυκόπικρη» γεύση στο τέλος, ωστόσο το κλίμα ήταν οικογενειακό και η ομάδα ήταν μία μεγάλη παρέα. Σίγουρα ο Αβράμης ήταν σημείο αναφοράς και έχει «δεθεί» στενά με το σωματείο.

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΙΤΗΣ (Λιμνοχώρι)

Στην σελίδα 14 μιλήσαμε για τον Κοντόγιωργα και δεν θα απουσίαζε και από την 15 ο γκολκίπερ της παρέας.

Ο Λίτης δεν έχασε κανένα παιχνίδι του Λιμνοχωρίου και πανηγύρισε την 2η σερί άνοδο από Β΄σε Α΄, αφού τα είχε καταφέρει πριν από τους «πράσινους» και με την φανέλα του Ζαβλανίου/Αίαντα.

Γνωρίζει τα κατατόπια και τις απαιτήσεις του επιπέδου της Β΄κατηγορίας και όποια ομάδα τον εντάξει στο δυναμικό της στο τέλος τρίβει τα χέρια της για την επιλογή της. Ξέρει την θέση, αποφεύγει τα λάθη και αποπνέει σιγουριά στην άμυνα.

 

ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΕΡΜΠΟΣ (Λέων Αλισσού)

Ο Λέων Αλισσού αποπειράθηκε να μπει στα πλέι-οφ, αλλά δεν είχε σταθερότητα και «πλήρωσε» τους αρκετούς χαμένους βαθμούς, ιδίως στο «σπίτι» του.

Παρόλα αυτά κέρδισε την απευθείας άνοδο και η χρονιά δεν πήγε χαμένη. Οι πρωταγωνιστές ήταν αρκετοί, αφού αναφερόμαστε σε ένα ρόστερ πλούσιο σε εμπειρία και παραστάσεις για την κατηγορία.

Ο Ανδρέας Σέρμπος ενσωματώθηκε στην ομάδα στα μέσα της σεζόν και την βοήθησε αισθητά στο δεύτερο μισό του πρωταθλήματος. Πραγματικός «κέρβερος» στο κέντρο, που έχει αγωνιστεί επί σειρά ετών σε υψηλό επίπεδο και ήταν σούπερ προσθήκη για τα «λιοντάρια».

 

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΛΙΤΣΑΣ (ΙΚΑΡΟΣ ΠΕΤΡΩΤΟΥ)

Τα είπαμε και στο πρώτο μέρος του αφιερώματος για τον Ίκαρο Πετρωτού και τα ταλεντάκια του, που φέτος άρπαξαν την ευκαιρία από τα μαλλιά και η ιστορική ομάδα ξεχώρισε από τον 1ο όμιλο, παρότι στερούνταν εμπειρίας.

Ο Χρήστος Κλίτσας μαζί με τον Πέτρο Ταγάρα και τα υπόλοιπα παιδιά της ομάδας δημιούργησαν ένα «καυτό» σύνολο, με αστείρευτη ενέργεια, που ήταν «σκληρό καρύδι» για κάθε αντίπαλο.

Ο Κλίτσας αγωνίστηκε ως «8άρι» και επιτελικός μέσος και ολοκλήρωσε την φετινή παρουσία του με 17 γκολ, αφήνοντας εκπληκτικές εντυπώσεις και έχοντας το μέλλον μπροστά του, αφού έχει «πατήσει» τα 19.

 

ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΝΟΣ (Αχαιός Σαραβαλίου)

Μπορεί ο Μπαζάρογλου να ήταν η αιχμή του δόρατος για τον Αχαιό, ωστόσο η άμυνα δεν υστέρησε και το σύνολο του Σοφοκλή Παναγόπουλου είχε καλές επιδόσεις στην άμυνα, με τέρματα παθητικό στην κανονική διάρκεια και άλλα 5 στα πλέι-οφ.

Ο Κώστας Νάνος ήταν ένα από τα πολλά παιδιά, που πριν από την έναρξη της σεζόν, μετέβη στον Αχαιό με εισήγηση του προπονητή του. Από τον Διαγόρα 2010 που είχε υποβιβαστεί, βρέθηκε σε ομάδα που είχε υψηλές βλέψεις, αλλά αυτό δεν τον πτόησε.

Ο Νάνος αγωνίστηκε και στις δύο πλευρές της άμυνας, κατέγραψε 29 παρουσίες, ενώ παράλληλα σκόραρε 2 φορές και «μοίρασε» 6 τελικές πάσες.

Αφιέρωμα στην εφημερίδα MatchΑχαϊας

Share.

Leave A Reply

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.